Dzis jest Środa, 21.11.2018 Imieniny: Janusza, Marii, Reginy
 
Strona główna - aktualności

Projekt ustawy o wielkopowierzchniowych obiektach handlowych


listy poparcia klubów parlamentarnych
   Ograniczenia handlu w niedzielę i święta należy szukać w rozwiązaniu ustawowym. Ustanawiając prawo lokalne w tym zakresie można mu zarzucić niekonstytucyjność takiego ograniczenia. Art. 32par. l Ustawy zasadniczej o równym traktowaniu wszystkich przez władze publiczne. Nie może być mowy o równym traktowaniu jeśli wszystkie sklepy nie mogą handlować przez cały dzień a np. stacje benzynowe i apteki mogą. Naruszony zostaje również art.5 ustawy Prawo działalności gospodarczej, które mówi "podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego, na równych prawach z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa". Przepisy prawa są tu zachowane, ponieważ kodeks pracy zezwala na handel w niedziele i święta i gwarantuje wyższą stawkę wynagrodzenia - Art.134 par. l pkt l i 2 Kodeksu Pracy .Należy więc zadbać tylko o to aby ich prawa pracownicze były przestrzegane przez całą sieć handlową a w szczególności w Hipermarketach. Takim ustawowym rozwiązaniem m.in. jest Obywatelski projekt ustawy o hipermarketach, który został wniesiony przez Polską Kongregację Przemysłowo Handlową w Warszawie popartą przez Krakowską Kongregację Kupiecką OT w Przemyślu.

Rozdział I Postanowienie ogólne


Art.l
Ustawa o wielkopowierzchniowych obiektach handlowych, zwana dalej ustawą określa:
  1. zasady i tryb wydawania zezwoleń na utworzenie wielkopowierzchniowych obiektów handlowych na terytorium gminy,
  2. warunki sprzedaży, oddania w wieczyste użytkowanie lub dzierżawę nieruchomości będącej własnością gminy lub Skarbu Państwa, na której ma być utworzony wielkopowierzchniowy obiekt handlowy.
Art.2.
  1. Wielkopowierzchniowym obiektem handlowym zwanym dalej "sklepem wielkopowierzchniowym" jest sklep, w którym prowadzona jest działalność handlowa detaliczna i hurtowo-detaliczna o powierzchni sprzedażowej przekraczającej 300 m2 będącego w zarządzie jednego właściciela, holdingu, sieci handlowej, developera, czy innego zarządcy bez względu na liczbę i rodzaj asortymentu będącego w sprzedaży, z uwzględnieniem zapisów ust. 3.
  2. Powierzchnia sprzedażowa jest to część lokalu handlowego przeznaczona na ekspozycję i sprzedaż towarów, z wyłączeniem powierzchni technologicznej, magazynowej, biurowej, zaplecza socjalnego dla pracowników, usług serwisowych, gastronomicznych, toalet publicznych i innych usług nie związanych ze sprzedażą towarów.
  3. Wielkopowierzchniowymi obiektami handlowymi w rozumieniu niniejszej ustawy są:
    1. Hipermarkety - sklepy o powierzchni sprzedażowej powyżej 2500 m2, prowadzące sprzedaż głównie w systemie samoobsługowym, oferujące szeroki asortyment artykułów żywnościowych i nieżywnościowych częstego zakupu,
    2. Supermarkety - sklepy o powierzchni sprzedażowej od 400 m2 do 2499 m2, prowadzące sprzedaż głównie w systemie samoobsługowym, oferujące szeroki asortyment artykułów żywnościowych oraz artykuły nieżywnościowych częstego zakupu,
    3. Domy towarowe - wielo-działowe sklepy o powierzchni sal sprzedaży 2000 m2 i więcej, prowadzące sprzedaż szerokiego, uniwersalnego asortymentu towarów nieżywnościowych, często także towarów żywnościowych; mogące również prowadzić pomocniczą działalność gastronomiczną i usługową,
    4. Domy handlowe - wielodziałowe (przynajmniej dwa działy branżowe) sklepy o powierzchni sal sprzedażowych od 600 m2 do 1999 m2, prowadzące sprzedaż towarów o podobnym asortymencie jak w domach towarowych,
    5. Domy handlowe specjalistyczne - sklepy wielodziałowe o powierzchni sprzedażowej powyżej 600 m2, prowadzące sprzedaż szerokiego asortymentu artykułów określonej branży, bądź artykułów przeznaczonych dla zaspokojenia potrzeb określonej grupy nabywców,
    6. Sklepy dyskontowe - sklepy o powierzchni sprzedaży powyżej 300 m2, oferujące artykuły żywnościowe i nieżywnościowe w ograniczonym zakresie oferty, przy jednoczesnym zastosowaniu niskiego poziomu obsługi konsumenta oraz stosowaniu niskiej marży handlowej, znacznie odbiegającej od średniej marży krajowej,
    7. Centra handlowe - zgrupowanie punktów handlowych, stanowiące całość pod względem architektoniczno-budowlanym i organizacyjno-administracyjnym, w których przynajmniej jeden punkt handlowy przekracza wielkość powierzchnio sprzedażowej 300 m2. W strukturze centrum handlowego występują różne pod względem wielkości powierzchni sprzedażowej i branży sklepy a także punkty usługowe, będące własnością jednego zarządcy, właściciela, holdingu, sieci handlowej czy developera.
    8. Wielofunkcyjne Centra - w których łączna powierzchnia handlowa przekracza krotność 300 m2 lub spełnia choćby jeden z zapisów zawartych w pkt. a, b, c, d, e, f.
    9. Hala targowa - będąca zgrupowaniem punktów handlowych, w której przynajmniej jeden z punktów handlowych przekracza wielkość powierzchni sprzedażowej 300 m2. W strukturze hali targowej występują różne pod względem wielkości powierzchni sprzedażowej i branży punkty handlowe, a także punkty usługowe, będące własnością jednej spółki, spółdzielni, bądź stowarzyszenia obsługującego własnych udziałowców, akcjonariuszy lub członków lub będące własnością wyodrębnioną wielu firm z których żądna nie dysponuje w danym obiekcie większej powierzchni sprzedażowej aniżeli 300 m2.
Art.3.
Przez utworzenie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego w rozumieniu ustawy, należy rozumieć budowę, rozbudowę istniejącego obiektu, a także adaptację i łączenie istniejących budowli, dotychczas nie wykorzystywanych do handlu detalicznego, jeżeli w wyniku tych działań powstanie wielkopowierzchniowy obiekt handlowy.
Art.4.
Przepisy ustawy nie naruszają innych przepisów dotyczących szczegółowych uregulowań, między innymi przepisów ustawy dotyczącej zagospodarowania przestrzennego oraz ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.

Rozdział II


Art.5
  1. Utworzenie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego od 300 m2 do 2000 m2 wymaga uzyskania zezwolenia starosty powiatu.
  2. Zezwolenie na utworzenie sklepu wielkopowierzchniego o powierzchni powyżej 2000 m2 wydaje starosta właściwego powiatu na wniosek Marszałka Województwa i Wojewody łącznie.
  3. Starosta Powiatu wydaje zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, zaś zezwolenie o którym mowa w ust. 2 wydaje starosta na podstawie wniosku Marszałka właściwego Województwa i Wojewody łącznie, w obu przypadkach na podstawie uchwały właściwej Rady Gminy, Miasta dotyczącej celowości utworzenia sklepu wielkopowierzchniowego.
  4. W przypadkach szczególnych, takich jak duże nasycenie w powierzchnie sprzedażowe na danym terenie, Rada gminy w drodze uchwały może rozszerzyć obowiązek uzyskiwania zezwoleń, o których mowa w ust. l na sklepy o niższej niż 300 m2 powierzchni sprzedażowej.
  5. Ogranicza się utworzenie sklepów wielkopowierzchniowych w zależności od liczby mieszkańców w sposób następujący:
    1. do 300 m2 powierzchni sprzedażowej dla sklepów spożywczych i 600 m2 powierzchni sprzedażowej dla sklepów oferujących towary pozostałe, na terenie i w pobliżu miejscowości o liczbie mieszkańców do 15 tysięcy,
    2. do 600 m2 powierzchni sprzedażowej dla sklepów spożywczych i 1000 m2 powierzchni sprzedażowej dla sklepów oferujących towary pozostałe, na terenie i w pobliżu miejscowości o liczbie mieszkańców do 50.000 tysięcy mieszkańców,
    3. w miejscowościach pozostałych, na każde 50.000 mieszkańców, dopuszcza się utworzenie jednego obiektu wielkopowierzchniowego o wielkości powyżej 2000m2 oferującego artykułu spożywcze i jednego o powierzchni sprzedażowej ponad 2000 m2, oferującego artykuły pozostałe, zlokalizowanych jedynie na peryferiach miasta.
Art.6
Uchwałę o celowości utworzenia wielkopowierzchniowego obiektu handlowego podejmuje Rada Gminy na wniosek wójta, burmistrza, prezydenta miasta lub z własnej inicjatywy, bądź na wniosek zainteresowanych podmiotów.
Art.7
Wójt, burmistrz, prezydent miasta przygotowuje materiały niezbędne do rozpatrzenia przez radę gminy wniosku o celowości utworzenia wielkopowierzchniowego obiektu handlowego, a w szczególności przedstawia radzie gminy:
  1. analizę i ocenę stanu ilościowego i jakościowego istniejącej struktury lokalnej sieci handlowej, według wielkości powierzchni i branż;
  2. analizę i ocenę wpływu utworzenia wielkopowierzchniowego obiektu handlowego na :
    1. zaspokojenie potrzeb konsumentów,
    2. istniejącą lokalną sieć handlową,
    3. miejscowy rynek pracy,
    4. ochronę środowiska,
    5. istniejący układ komunikacyjny
    6. krótko i długoterminowe skutki z punktu widzenia wpływów do budżetu gminy, rozwoju i wspomagania lokalnej przedsiębiorczości ze szczególnym uwzględnieniem , mechanizmów rynkowych w zakresie powstawania i likwidacji podmiotów gospodarczych biorących udział w produkcji i dystrybucji dóbr będących przedmiotem obrotu nowotworzonego wielkopowierzchniowego obiektu handlowego;
  3. opinię wojewody;
  4. opinię Marszałka właściwego Województwa;
  5. opinię samorządów lokalnych sąsiednich gmin;
  6. opinię samorządów gospodarczych i stowarzyszeń reprezentujących interesy lokalnych przedsiębiorców, konsumentów oraz organizacji ochrony środowiska działających na terenie gminy.
Art.8 Uzyskanie zezwolenia o którym mowa w art.5 ust. 1 i ust. 2 jest warunkiem wydania przez właściwe organy gminy:
  1. wszelkich decyzji związanych z budową, organizacją, adaptacją, w wyniku których możliwe będzie utworzenie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami Ustawy o Zagospodarowaniu i Planowaniu Przestrzennym.
  2. wszelkich decyzji o sprzedaży, oddaniu w wieczyste użytkowanie lub dzierżawę a także wnoszenie w postaci aportu nieruchomości, na której ma być utworzony wielkopowierzchniowy obiekt handlowy zgodnie z obowiązującymi przepisami Ustawy o Gospodarce Nieruchomościami.
  3. Samorząd terytorialny, a w jego imieniu wójt, burmistrz, prezydent miasta prowadzi rejestr czynnych, planowanych i wnioskowanych obiektów handlowych, w tym wielkopowierzchniowych, na terenie gminy, miasta. Rejestr sklepów jest jawny i dostępny w budynku Urzędu Gminy, Miasta.
    1. Rejestr winien zawierać także zlikwidowane obiekty handlowe w taki sposób, aby możliwe było odtworzenie skutków utworzenie wielkopowierzchniowych obiektów handlowych na sieć handlową.
    2. Wzór i sposób prowadzenia rejestru określi "minister właściwy ds. gospodarki" w trybie rozporządzenia.
Art. 9
  1. Jeżeli rozpatrzenie celowości utworzenia wielkopowierzchniowego obiektu handlowego na terenie gminy następuje na wniosek zainteresowanego o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na ten cel, wójt, burmistrz, prezydent miasta niezwłocznie podejmuje działania określone w niniejszej ustawie a wniosek zainteresowanego załącza do materiałów, o których mowa w art. 7.
  2. W procedurze tworzenia Miejscowych Planów Zagospodarowania Przestrzennego w Gminach, przepisy niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio.
Art. 10
  1. O opinie o których mowa jest w art. 7 ust 3,4 i 5 wójt, burmistrz, prezydent miasta obowiązany jest wystąpić do:
    1. wojewody,
    2. marszałka właściwego województwa,
    3. samorządów sąsiednich gmin,
    4. organizacji reprezentujących konsumentów,
    5. organizacji reprezentujących lokalnych kupców,
    6. organizacji samorządu gospodarczego reprezentujących lokalne przedsiębiorstwa,
    7. organizacji, stowarzyszeń ochrony środowiska działających na terenie gminy
  2. Organizacje zrzeszające konsumentów, kupców, oraz ochrony środowiska, o których mowa jest w ust.l lit. c, d, e, f, g, zgłaszają się do wójta, burmistrza, prezydenta miasta w formie pisemnego zawiadomienia o podjęciu przez nie działalności na rzecz środowiska, grup społecznych, dołączając do tego zawiadomienia wypis z rejestracji organizacji w KRS, lub w przypadku stowarzyszeń zwykłych potwierdzenia rejestracji ze Starostwa oraz statut organizacji ze wskazaniem osób upoważnionych do ich reprezentowania.
  3. Nie zajęcie stanowiska przez organy i organizacje wymienione w ust. 1 lit. a, b, c, d, e, f, g, w terminie 30 dni od otrzymania wystąpienia, traktuje się jako nie zgłoszenie sprzeciwu lub uwag.
Art. 11
  1. Stanowiska organów i organizacji o których mowa w art.10. ust.l lit. a - g, przedstawiane są radzie gminy wraz z materiałami przygotowanymi przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta, o których mowa w art. 7.
  2. Wójt, burmistrz, prezydent miasta zawiadamia o treści uchwały gminy organy i organizacje, wymienione w art.10 ust. 1 lit. a - g
Art.12
Rada gminy podejmuje uchwałę o celowości lub braku celowości utworzenia wielkopowierzchniowego obiektu handlowego w oparciu o wyniki analiz i opinii, o których jest mowa w art. 8 i 10, kierując się potrzebami gminy w zakresie:
  1. kształtowania korzystnych warunków nabywania towarów i usług oraz poprawy jakości obsługi konsumentów,
  2. rozwoju sieci handlowej i zachowania pożądanej równowagi pomiędzy różnymi formami handlu,
  3. poszerzenia oferty towarowej,
  4. zapewnienie właściwej struktury branżowej miejscowego handlu i kształtowanie właściwej konkurencji,
  5. rozwoju rynku pracy.
Art. 13
  1. Wójt, burmistrz, prezydent miasta, na podstawie materiałów o których mowa w art. 7 sporządza projekt uchwały i przekazuje ją radzie gminy do rozpatrzenia na najbliższej sesji.
  2. Projekt uchwały powinien zawierać:
    1. określenie rodzaju wielkopowierzchniowego obiektu handlowego zgodnie z art. 2 ust 3 oraz wskazanie branży w przypadku obiektów, o których mowa w art. 2 ust.3 lit. d, e,
    2. określenie powierzchni nieruchomości,
    3. określenie powierzchni sprzedażowej sklepu wielkopowierzchniowego,
    4. określenie planowanej wielkości obrotów,
    5. wskazanie stanu prawnego nieruchomości,
    6. określenie nieruchomości z oznaczeniem nr w księdze wieczystej,
    7. oznaczenie nieruchomości według danych z ewidencji gruntów i budynków,
    8. opis położenia nieruchomości,
    9. informację o sprzedaży lub formie oddania nieruchomości we władanie osobom drugim.
Art. 14
Rada gminy podejmuje uchwałę o braku celowości utworzenia sklepu wielkopowierzchniowego, jeżeli:
  1. uzna utworzenie sklepu wielkopowierzchniowego za sprzeczne z interesem gminy,
  2. jeżeli wartość wskaźnika PKB per capita na 1 m2 powierzchni sprzedażowej w rozpatrywanym terenie (w gminie lub mieście - dane GUS na dzień 31 grudnia roku poprzedniego) jest mniejsza od wartości średniej takiego wskaźnika w UE,
  3. przewidywany obrót sklepu, który ma być utworzony przekroczyłby 15% obrotów detalicznych uzyskiwanych przez podmioty prowadzące działalność handlową na terenie gminy
Art.15
  1. Starosta właściwego powiatu wydaje decyzję o zezwoleniu na utworzenie sklepu wielkopowierzchniowego w oparciu o uchwałę rady gminy o celowości jego utworzenia.
  2. Decyzja, o której mowa w ust.l, wydawana jest w trybie przepisów Kodeksu Postępowania Administracyjnego oraz musi zawierać dane wymienione w art. 13 ust. 2.
  3. Od decyzji starosty właściwego powiatu przysługuje odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego.


Rozdział III


Tryb postępowania przy sprzedaży, oddaniu w wieczyste użytkowanie, użytkowanie lub dzierżawę nieruchomości stanowiących własność gminy, na których utworzony ma być sklep wielkopowierzchniowy.

Art.16
Podjęcie uchwały o sprzedaży, oddaniu w wieczyste użytkowanie, użytkowanie lub dzierżawę nieruchomości stanowiącej własność gminy, na której utworzony ma być sklep wielkopowierzchniowy, może nastąpić po wydaniu przez starostę właściwego powiatu zezwolenia na utworzenie na tej nieruchomości sklepu wielkopowierzchniowego, o którym mowa w art.5.
Art.17
Tryb wydawania zezwolenia na utworzenie sklepu wielkopowierzchniowego określony w rozdziale II ustawy stosuje się odpowiednio.
Art.18
  1. Sprzedaż lub oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości, stanowiącej własność gminy określonej w zezwoleniu na utworzenie sklepu wielkopowierzchniowego, następuje w drodze pisemnego przetargu organizowanego na zasadach ustalonych odrębnymi przepisami, z zastrzeżeniem przepisów ustawy. 2. Przepisy, o których mowa w ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku oddania nieruchomości w użytkowanie lub dzierżawę.
Art.19
  1. Po zakończeniu przetargu, komisja przetargowa przekazuje wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta - protokół o rozstrzygnięciu przetargu wraz z uzasadnieniem.
  2. Wójt, burmistrz, prezydent miasta przedstawia wyniki przetargu radzie gminy, która podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu lub odmowie zatwierdzenia wyników przetargu.
  3. W przypadku nie zatwierdzenia przetargu przez radę gminy, przetarg zostanie unieważniony.
Art.20
Uchwała rady gminy jest podstawą do zawarcia umowy o sprzedaży, oddaniu w użytkowanie wieczyste, użytkowanie lub dzierżawę nieruchomości stanowiącej własność gminy, przeznaczonej pod utworzenie sklepu wielkopowierzchniowego.

Rozdział IV Opłaty


Art.21
  1. Za zezwolenie na utworzenie sklepu wielkopowierzchniowego wydane na wniosek zainteresowanych podmiotów, gminy pobierają opłaty, których wysokość ustala rada gminy.
  2. Gmina może wprowadzić na swoim terytorium opłatę od powierzchni handlowych wielkopowierzchniowych.
  3. Gmina może wprowadzić na swoim terytorium opłatę od powierzchni wielkopowierzchniowych prowadzących działalność handlową w dni ustawowo wolne od pracy, w niedziele i święta.
  4. Wysokość opłaty z ust. 2 nie może przekroczyć maksymalnej stawki opłaty określonej w ustawie o podatkach lokalnych, przy czym wysokość opłaty dotyczącej ust. 3 za handel w niedzielę i święta nie może być niższa niż 200% stawki maksymalnej określonej w art. 19 ustawy o opłatach lokalnych.
  5. Pobieranie opłaty od powierzchni handlowych wielkopowierzchniowych nie zwalnia podmiotów ją płacących od wnoszenia podatku od nieruchomości.
  6. Korzyści finansowe z tytułu opłat wielkopowierzchniowych zasilają lokalne fundusze poręczeń kredytowych, wspierają małe i średnie przedsiębiorstwa, lokalny rynek pracy oraz infrastrukturę gminy.


Rozdział V
Przepisy końcowe


Art.22
Do spraw wszczętych przed wejściem w życie ustawy a nie zakończonych decyzją ostateczną lub podpisaną umową stosuje się przepisy ustawy.
Art.23
W ustawie z dnia 27 marca 2003 roku (obowiązująca od dnia 11 lipca 2003 roku) o zagospodarowaniu przestrzennym Dz. Ust nr 80 Poz. 717 wprowadza się następujące zmiany:
W art. 10 ust 2 pkt. 8 zmienia się 2000 m2 na 300 m2, pkt. 8 ust.2 otrzymuje więc brzmienie: "obszary, dla których obowiązkowe jest sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie przepisów odrębnych, w tym obszary wymagające przepro wadzenia scaleń i podziału nieruchomości, a także obszary rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 300 m2 oraz obszary przestrzeni publicznej".
W art. 11 ust 8 dopisać punkt "i" w następującym brzmieniu: "do lokalnych organizacji samorządu kupieckiego i organizacji konsumenckich w zakresie art. 14 ust. 2p.8"
W ustawie o podatkach lokalnych z dnia 30 października 2002 Dz. U. 200, poz. 1683 wprowadzić:
w art. 1 dopisuje się pkt.7 w następującym brzmieniu: opłatę od handlowych obiektów wielkopowierzchniowych w art. 19 ust.l dopisuje się punkt wwe" w następującym brzmieniu "stawka opłaty od powierzchni wielkopowierzchniowych nie może przekroczyć 1,00 zł dziennie z 1 m2 z powierzchni obiektu (punktu) handlowego będącego w gestii jednego właściciela, sieci handlowej, developera i jest zróżnicowana w zależności od wielkości jego powierzchni w sposób następujący:
- dla obiektów handlowych o powierzchni sprzedażowej od 300,0 m2 do 1000,0 m2 stawka opłaty nie może przekroczyć 0,10 zł dziennie za 1 m2 powierzchni,
- dla obiektów handlowych o powierzchni sprzedażowej powyżej 1000,0 m2 do 2000,0m2 stawka nie może być niższa aniżeli 0,10 zł a większa od 0,25 zł dziennie za Im2 powierzchni,
- dla obiektów handlowych o powierzchni sprzedażowej powyżej 2000 m2 stawka opłaty nie może być mniejsza aniżeli 0,25 zł a większa od 1,00 zł dziennie za Im2 powierzchni".
W ustawie o prawie budowlanym z dnia 7 lipca 1994
Dz. U. 2000 r. Nr 106 poz.1126 (z późniejszymi zmianami - tekst ujednolicony aktualny na maj 2003 r.) następujące zmiany:
W art. 28 skreśla ust.3
W art. 33 w ust.2 dodać pkt. 5 w następującym brzmieniu: "W przypadku wielkopowierzchniowych obiektów handlowych zezwolenie wydane na utworzenie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego w trybie ustawy... o wielkopowierzchniowych obiektach handlowych".
Art. 24
Ustawa wchodzi a życie w ciągu 3 miesięcy od daty ogłoszenia.

Załącznik nr 1
Omówienie ustawy

Powstające super i hipermarkety wprowadziły do polskiego handlu dużo nowoczesności, w formie metod i prezentacji towarów, oferując dość szeroki asortyment towarów, przy zastosowaniu nieznanej dotychczas na polskim rynku sprzedaży promocyjnej, stymulującej wzrost sprzedaży. Cieszy to konsumentów, przy jednoczesnej dezaprobacie polskich przedsiębiorców. Utworzenie sklepu wielkopowierzchniowego powoduje potencjalne zagrożenie dla okolicznych małych i średnich sklepów w postaci spadku obrotów, mogących w efekcie doprowadzić do bankructwa. Tworzenie sklepów wielkopowierzchniowych, w szczególności zagranicznych, powoduje niezadowolenie nie tylko polskich handlowców lecz i lokalnych producentów. Jest to szczególny problem społeczny zważywszy, iż większość lokalnych małych firm pracuje w swoich przedsiębiorstwach na zasadzie zatrudnienia socjalnego, bowiem z braku alternatywnej pracy, tkwią w handlu.
Koncepcja regulacji zawartych w projekcie ustawy została przygotowana w oparciu o analizę rozwiązań stosowanych w UE przy tworzeniu sklepów wielkopowierzchniowych, a także ustawodawstwa polskiego wiążącego się z tymi zagadnieniami oraz konsultacją ze środowiskiem przedsiębiorców handlowych i przetwórstwa rolno-spożywczego.
W rozdziale I projekt określa i wymienia rodzaje sklepów wielkopowierzchniowych oraz definiuje proces utworzenia sklepu wielkopowierzchniowego, co rozumie się przez utworzenie sklepu wielkopowierzchniowego w tej ustawie.

W rozdziale II
Zgodnie z art. 5 ust. 1 utworzenie sklepu wielkopowierzchniowego o powierzchni przekraczającej 300 m2 do 2000 m2, wymaga zezwolenia starosty właściwego powiatu, zaś w przypadku realizacji obiektu wielkopowierzchniowego przekraczającego wartość powierzchni sprzedażowej 2000 m2 zgodnie z art. 5 ust. 2 zezwolenie takie wydaje starosta właściwego powiatu na wniosek Marszałka Województwa i Wojewody łącznie. Ze względu na ponadlokalny charakter oddziaływania obiektów wiełkopowierzchniowych budowanych na danym terenie, decyzja taka musi być podejmowana przez władze woje wodzicie, zgodnie z prowadzoną przez Rząd RP polityką wobec handlu. Decyzja taka nie może negatywnie wpływać na lokalny czy też regionalny rynek pracy.
Należy przy rym zauważyć, iż rola samorządu lokalnego w obu przypadkach jest zasadnicza, decyzje ww. podejmuje starosta właściwego powiatu w oparciu o uchwałę Rady Gminy podjętą po przeprowadzeniu analizy celowości utworzenia na danym terenie obiektu wielkopowierzchniowego. W przypadku obiektów wielkopowierzchniowych o powierzchni sprzedaży ponad 2000 m2 dodatkowo do wydania takiego pozwolenia na budowę wymagana jest zgoda (a nie opinia) Marszałka właściwego Województwa i Wojewody, łącznie.
Art. 7 i art. 10 definiują zakres tej analizy i na wzór krajów UE proces ten jest uspołeczniony, dając szansę wypowiedzieć się w tej sprawie całemu środowisku lokalnemu, samorządom sąsiednich gmin oraz wojewodzie.
W art. 8 zobowiązano samorząd terytorialny, a w jego imieniu Wójta, Burmistrza, Prezydenta Miasta do prowadzenia rejestru planowanych i wnioskowanych obiektów na terenie gminy, miasta. Zobowiązano do prowadzenia rejestru wszelkich obiektów handlowych na terenie gminy i miasta, oraz do zaznaczania obiektów zlikwidowanych. W ten sposób w przyszłości można będzie wykorzystać te dane do prognozowania skutków i celowości budowy kolejnych obiektów handlowych.
W Polsce niektóre urzędy miejskie podejmują już działania w celu rozpoznania aktualnego stanu sieci handlowej, zarówno ze względu na planowane inwestycje, jak i oczekiwania konsumentów.
W art. 14 zawarto ograniczenia uruchamiania procedury analizy celowości powstawania danego obiektu wielkopowierzchniowego o ile zachodzą warunki ust. a, b, lub c. Zapis ten wprowadzono dla ograniczenia zbędnego wydawania lokalnych pieniędzy na dokonywanie analizy celowości budowy takiego obiektu, o ile z góry można określić brak takiej celowości, tak jak w przypadku:
  • uznania za sprzeczne to z interesem gminy,
  • obniżeniem obrotów detalicznych w lokalnych sklepach (na skutek utworzenia w danym terenie obiektu wielkopowierzchniowego) o ponad 15%, czy też
  • ponad średnioeuropejskim nasyceniu lokalnego rynku w powierzchnie handlowe w stosunku do siły nabywczej miejscowej ludności.
Dla uproszczenia określenia siły nabywczej ludności skorzystano ze wskaźnika skorelowanego z nią, dochodem narodowym PKB per capita w danym roku kalendarzowym.
W rozdziale III doprecyzowano tryb postępowania przy sprzedaży, oddaniu w wieczyste użytkowanie lub dzierżawę nieruchomości stanowiącej własność gminy, na której ma być utworzony obiekt handlowy wielkopowierzchniowy.
W rozdziale IV, w art. 21 wprowadzono opłaty od obiektów wielkopowierzchniowych. Dotychczasowa praktyka samorządów lokalnych i władz centralnych, stosowana odmiennie wobec podmiotów handlowych polskich, aniżeli do podmiotów zagranicznych, budzi sprzeciw. Proponuje się rozszerzyć pobór opłaty targowej od hal targowych -sieci sklepów wielkopowierzchniowych, oraz wprowadzić opłatę od obiektów wielkopowierzchniowych na danym terenie.
Opłata od obiektów wielkopowierzchniowych będzie zasilać lokalne fundusze poręczeń kredytowych, wykorzystywane do wsparcia lokalnej małej i średniej przedsiębiorczości w inwestycjach poprawiających ich konkurencyjność na rynku, do pomocy w organizacji programów szkoleniowych dla osób z firm bankrutujących w wyniku powstania takiego obiektu na terenie gminy, miasta oraz na poprawę lokalnej infrastruktury.

W art. 21 ust 3 i 4 ustanawia się koncesjonowanie handlu wielkopowierzchniowego w niedziele i dni ustawowo wolne od pracy, jak również regulację godzin otwarcia sklepów w danej gminie.
Na bazie przeprowadzonych badań, debat i opracowań dotyczących handlu, powstał w UE bardzo istotny dokument o randze politycznej tzw. Biała księga .
W księdze tej, między innymi, zwrócono szczególną uwagę na zagrożenia, jakie niesie dla lokalnego rynku pracy, rynku małych i średnich przedsiębiorstw handlowych konkurencja ze strony sieci wielkopowierzchniowych. Małe przedsiębiorstwa wg. Białej księgi nie są w stanie samodzielnie konkurować z wielki kapitałem. W Księdze tej zwrócono uwagę na praktyczne działania jakie powinny poczynić kraje członkowskie dla bezkolizyjnego działania rynku. Dla małych sklepów podniesienie konkurencyjności upatruje się w zapewnieniu lepszego dostępu do środków finansowych, promocyjnego szkolenia dla właścicieli i menedżerów, wykorzystywanie turystyki dla rozwoju handlu detalicznego. UE podkreśla znaczenie handlu dla rozwoju kraju, zaleca krajom członkowskim, by słuszne interesy handlu były brane pod uwagę w trakcie opracowywania polityki gospodarczej i regionalnej. Zaleca również kierunki działań zmierzające do zwiększenia konkurencyjności handlu i utrzymania jego drugiej pozycji pod względem zatrudnienia we Wspólnocie. Dlatego też spowolnienie procesu niszczenia polskiego handlu poprzez ograniczenie nadmiernego tempa powstawania obiektów wielkopowierzchniowych jest w interesie nie tylko handlowców, lecz całej wspólnoty lokalnej. Wykorzystanie funduszu poręczeń kredytowych, wspartych o fundusze z opłat od obiektów wielkopowierzchniowych do poprawy konkurencyjności lokalnych, małych i średnich przedsiębiorstw jest jak najbardziej zasadne, a odpowiedniki tego można znaleźć w zapisach polityki wobec handlu wewnętrznego w programach gospodarczych poszczególnych krajów europejskich.
W rozdziale V wprowadzono zmiany w ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym, w ustawie o opłatach lokalnych oraz o prawie budowlanym, dla zgodności z zapisami tej ustawy.
Wprowadzenie regulacji przewidywanych w projekcie ustawy nie będzie miało skutków dla budżetu państwa.
Rozwiązania projektu są zgodne z rozwiązaniami stosowanymi w krajach Unii Europejskiej. Zagadnienia te nie są regulowane przepisami UE, lecz prawem miejscowym poszczególnych krajów członkowskich.

Stronę odwiedziło 2552 osób.